முன்னாள் வடக்கு மாகாண முதலமைச்சர் சி. வி. விக்னேஸ்வரன் அவர்கள், நீதிபதிகளின் ஓய்வுபெறும் வயதை 65 இலிருந்து 67 ஆக உயர்த்த வேண்டும் என்றும், வயது அதிகரிப்பதன் மூலம் அனுபவமும் ஞானமும் அதிகரிக்கும் என்றும் முன்வைக்கும் கருத்துடன் நான் கடுமையாக முரண்படுகிறேன்.
அனுபவம் நிச்சயமாக மதிப்புமிக்கது. ஆனால் வயது மட்டும் ஒருவரின் திறமை, நல்ல தீர்மானம் அல்லது சிறந்த தலைமைத்துவத்திற்கான சான்றாக இருக்க முடியாது. திரு. விக்னேஸ்வரனின் சொந்த அரசியல் செயல்பாடுகளே இவ்வாறான வாதத்தை முன்வைக்கும் போது அவர் மிகவும் எச்சரிக்கையாக இருக்க வேண்டும் என்பதைக் காட்டுகின்றன.
அனுபவம் நிச்சயமாக மதிப்புமிக்கது. ஆனால் வயது மட்டும் ஒருவரின் திறமை, நல்ல தீர்மானம் அல்லது சிறந்த தலைமைத்துவத்திற்கான சான்றாக இருக்க முடியாது. திரு. விக்னேஸ்வரனின் சொந்த அரசியல் செயல்பாடுகளே இவ்வாறான வாதத்தை முன்வைக்கும் போது அவர் மிகவும் எச்சரிக்கையாக இருக்க வேண்டும் என்பதைக் காட்டுகின்றன.
2013 ஆம் ஆண்டு வடக்கு மாகாணத்தின் முதலாவது தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட முதலமைச்சராகப் பதவியேற்றபோது அவருக்கு ஏற்கனவே சுமார் 75 வயதாக இருந்தது. அதற்கு முன்னர் அவர் ஒரு சிறப்பான நீதித்துறைப் பணியை மேற்கொண்டிருந்தார். எனவே, வயது, தொழில்முறை அனுபவம் மற்றும் சமூக அந்தஸ்து ஆகியவற்றுடன் அவர் முதலமைச்சர் பதவிக்கு வந்தார். ஆனால் அந்த அனுபவம் இறுதியில் வடக்கு மாகாண மக்களுக்கு எதை வழங்கியது?
எனது மதிப்பீட்டில், அவரது பதவிக்காலம் இலங்கையின் மாகாண ஆட்சி வரலாற்றில் தவறவிடப்பட்ட மிகப்பெரிய வாய்ப்புகளில் ஒன்றாகும். 13ஆவது திருத்தத்தின் கீழ் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட வடக்கு மாகாண சபை எதைச் சாதிக்க முடியும் என்பதை நடைமுறையில் நிரூபிப்பதற்குப் பதிலாக, மத்திய அரசுடனான மோதல்கள், தீர்மானங்கள், உள்கட்சி அரசியல் முரண்பாடுகள் மற்றும் சர்ச்சைகளில் அதிகமான பெறுமதியான காலம் செலவிடப்பட்டது.
பல முக்கிய அபிவிருத்தித் திட்டங்கள் அவை முன்னேற வேண்டிய விதத்தில் முன்னேறவில்லை. குடிநீர் மற்றும் கழிவுநீர் தொடர்பான முக்கிய உட்கட்டமைப்புத் திட்டங்கள் உட்பட பல திட்டங்கள் சர்ச்சைகளிலும் தாமதங்களிலும் சிக்கிக்கொண்டன. வேலைவாய்ப்புகளை உருவாக்கவும், முதலீடுகளை ஈர்க்கவும், மக்களின் அன்றாட வாழ்க்கையை மேம்படுத்தவும் கிடைத்திருக்கக்கூடிய பல வாய்ப்புகள் இழக்கப்பட்டன.
இதைவிட முக்கியமாக, அந்தக் காலகட்டத்தில் எடுக்கப்பட்ட அரசியல் முடிவுகளும் அவரது அரசியல் கூட்டாளிகளின் நடவடிக்கைகளும், பின்னர் மாகாண சபைகள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மக்கள் பிரதிநிதிகள் இல்லாமல் செயலிழந்து போன தேர்தல் மற்றும் எல்லை நிர்ணயச் சூழ்நிலைகளுக்கு பங்களித்தன. இன்று இலங்கைத் தமிழரசுக் கட்சி (ITAK) உட்பட தமிழ் அரசியல் கட்சிகள் அந்த அரசியல் முடிவுகளின் விளைவுகளை இன்னமும் எதிர்கொண்டு வருகின்றன.
திரு. விக்னேஸ்வரன் அவர்கள் முதலமைச்சராக வருவதற்கான அரசியல் தளத்தை இலங்கைத் தமிழரசுக் கட்சியும் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்புமே வழங்கின என்பதையும் நினைவில் கொள்ள வேண்டும். ஆனால் பின்னர், அவரை மாகாண அரசியலுக்குக் கொண்டுவந்த பலருக்கு எதிராகவே அவர் செயற்பட்டார். தமிழ் அரசியல் தலைமைக்கு ஒற்றுமையும் திறமையான நிர்வாகமும் மிகவும் அவசியமாக இருந்த ஒரு காலத்தில், இது மேலும் பிளவுகளை ஏற்படுத்தியது.
ஒரு முதலமைச்சர் பதவியேற்கும்போதே 13ஆவது திருத்தம், மாகாண சபைகளின் அதிகாரங்கள் மற்றும் அவற்றின் அரசியலமைப்பு வரம்புகள் குறித்து முழுமையான புரிதலைக் கொண்டிருக்க வேண்டும். பின்னர் கிடைக்கக்கூடிய ஒவ்வொரு அதிகாரத்தையும் திறமையான நிர்வாகத்தின் மூலம் நடைமுறையில் பயன்படுத்திப் பரிசோதித்திருக்க வேண்டும். ஆனால் அந்த அதிகாரங்கள் குறித்த விரிவான விவாதங்களில் பெரும்பாலானவை பின்னரே இடம்பெற்றன. அந்த வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க மக்கள் ஆணையை பொதுமக்களுக்கு போதுமான உறுதியான நன்மைகளாக மாற்றத் தவறியதற்கான பொறுப்பில் அவரது ஆலோசகர்களுக்கும் பங்கு உண்டு.
எனவே, வயது அதிகரிப்பதால் அதிக அனுபவம் கிடைக்கும் என்ற அடிப்படையில் நீதிபதிகள் மேலும் நீண்டகாலம் பதவியில் இருக்க வேண்டும் என்று திரு. விக்னேஸ்வரன் இன்று வாதிடும்போது, அவரது சொந்த அரசியல் வரலாறே ஒரு வெளிப்படையான கேள்வியை எழுப்புகிறது:
வயதும் அனுபவமும் தானாகவே சிறந்த தீர்மானங்களை உருவாக்குகின்றன என்றால், அவரது கணிசமான வயதும் நீண்ட நீதித்துறை அனுபவமும் ஏன் ஒரு வெற்றிகரமான வடக்கு மாகாண சபை நிர்வாகமாக மாறவில்லை?
இது வயதான முன்னாள் நீதிபதி அல்லது அரசியல் தலைவரை அவமதிப்பது பற்றிய விடயம் அல்ல. இது பொறுப்புக்கூறல் பற்றிய விடயம்.
நாம் நீதிபதிகளைத் தேர்ந்தெடுத்தாலும், முதலமைச்சர்களைத் தேர்ந்தெடுத்தாலும் அல்லது அரசியல் தலைவர்களைத் தேர்ந்தெடுத்தாலும், வயதை விட திறமை, சுயாதீனம், தீர்மானிக்கும் ஆற்றல், செயல்திறன் மற்றும் பொறுப்புக்கூறல் ஆகியவையே முக்கியத்துவம் பெற வேண்டும்.
அனுபவம் என்பது நல்ல தீர்மானங்களாகவும் மக்களுக்கு அளவிடக்கூடிய நன்மைகளாகவும் மாற்றப்படும் போதுதான் அதற்கு உண்மையான மதிப்பு உண்டு.
Raj Sivanathan
எனது மதிப்பீட்டில், அவரது பதவிக்காலம் இலங்கையின் மாகாண ஆட்சி வரலாற்றில் தவறவிடப்பட்ட மிகப்பெரிய வாய்ப்புகளில் ஒன்றாகும். 13ஆவது திருத்தத்தின் கீழ் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட வடக்கு மாகாண சபை எதைச் சாதிக்க முடியும் என்பதை நடைமுறையில் நிரூபிப்பதற்குப் பதிலாக, மத்திய அரசுடனான மோதல்கள், தீர்மானங்கள், உள்கட்சி அரசியல் முரண்பாடுகள் மற்றும் சர்ச்சைகளில் அதிகமான பெறுமதியான காலம் செலவிடப்பட்டது.
பல முக்கிய அபிவிருத்தித் திட்டங்கள் அவை முன்னேற வேண்டிய விதத்தில் முன்னேறவில்லை. குடிநீர் மற்றும் கழிவுநீர் தொடர்பான முக்கிய உட்கட்டமைப்புத் திட்டங்கள் உட்பட பல திட்டங்கள் சர்ச்சைகளிலும் தாமதங்களிலும் சிக்கிக்கொண்டன. வேலைவாய்ப்புகளை உருவாக்கவும், முதலீடுகளை ஈர்க்கவும், மக்களின் அன்றாட வாழ்க்கையை மேம்படுத்தவும் கிடைத்திருக்கக்கூடிய பல வாய்ப்புகள் இழக்கப்பட்டன.
இதைவிட முக்கியமாக, அந்தக் காலகட்டத்தில் எடுக்கப்பட்ட அரசியல் முடிவுகளும் அவரது அரசியல் கூட்டாளிகளின் நடவடிக்கைகளும், பின்னர் மாகாண சபைகள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மக்கள் பிரதிநிதிகள் இல்லாமல் செயலிழந்து போன தேர்தல் மற்றும் எல்லை நிர்ணயச் சூழ்நிலைகளுக்கு பங்களித்தன. இன்று இலங்கைத் தமிழரசுக் கட்சி (ITAK) உட்பட தமிழ் அரசியல் கட்சிகள் அந்த அரசியல் முடிவுகளின் விளைவுகளை இன்னமும் எதிர்கொண்டு வருகின்றன.
திரு. விக்னேஸ்வரன் அவர்கள் முதலமைச்சராக வருவதற்கான அரசியல் தளத்தை இலங்கைத் தமிழரசுக் கட்சியும் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்புமே வழங்கின என்பதையும் நினைவில் கொள்ள வேண்டும். ஆனால் பின்னர், அவரை மாகாண அரசியலுக்குக் கொண்டுவந்த பலருக்கு எதிராகவே அவர் செயற்பட்டார். தமிழ் அரசியல் தலைமைக்கு ஒற்றுமையும் திறமையான நிர்வாகமும் மிகவும் அவசியமாக இருந்த ஒரு காலத்தில், இது மேலும் பிளவுகளை ஏற்படுத்தியது.
ஒரு முதலமைச்சர் பதவியேற்கும்போதே 13ஆவது திருத்தம், மாகாண சபைகளின் அதிகாரங்கள் மற்றும் அவற்றின் அரசியலமைப்பு வரம்புகள் குறித்து முழுமையான புரிதலைக் கொண்டிருக்க வேண்டும். பின்னர் கிடைக்கக்கூடிய ஒவ்வொரு அதிகாரத்தையும் திறமையான நிர்வாகத்தின் மூலம் நடைமுறையில் பயன்படுத்திப் பரிசோதித்திருக்க வேண்டும். ஆனால் அந்த அதிகாரங்கள் குறித்த விரிவான விவாதங்களில் பெரும்பாலானவை பின்னரே இடம்பெற்றன. அந்த வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க மக்கள் ஆணையை பொதுமக்களுக்கு போதுமான உறுதியான நன்மைகளாக மாற்றத் தவறியதற்கான பொறுப்பில் அவரது ஆலோசகர்களுக்கும் பங்கு உண்டு.
எனவே, வயது அதிகரிப்பதால் அதிக அனுபவம் கிடைக்கும் என்ற அடிப்படையில் நீதிபதிகள் மேலும் நீண்டகாலம் பதவியில் இருக்க வேண்டும் என்று திரு. விக்னேஸ்வரன் இன்று வாதிடும்போது, அவரது சொந்த அரசியல் வரலாறே ஒரு வெளிப்படையான கேள்வியை எழுப்புகிறது:
வயதும் அனுபவமும் தானாகவே சிறந்த தீர்மானங்களை உருவாக்குகின்றன என்றால், அவரது கணிசமான வயதும் நீண்ட நீதித்துறை அனுபவமும் ஏன் ஒரு வெற்றிகரமான வடக்கு மாகாண சபை நிர்வாகமாக மாறவில்லை?
இது வயதான முன்னாள் நீதிபதி அல்லது அரசியல் தலைவரை அவமதிப்பது பற்றிய விடயம் அல்ல. இது பொறுப்புக்கூறல் பற்றிய விடயம்.
நாம் நீதிபதிகளைத் தேர்ந்தெடுத்தாலும், முதலமைச்சர்களைத் தேர்ந்தெடுத்தாலும் அல்லது அரசியல் தலைவர்களைத் தேர்ந்தெடுத்தாலும், வயதை விட திறமை, சுயாதீனம், தீர்மானிக்கும் ஆற்றல், செயல்திறன் மற்றும் பொறுப்புக்கூறல் ஆகியவையே முக்கியத்துவம் பெற வேண்டும்.
அனுபவம் என்பது நல்ல தீர்மானங்களாகவும் மக்களுக்கு அளவிடக்கூடிய நன்மைகளாகவும் மாற்றப்படும் போதுதான் அதற்கு உண்மையான மதிப்பு உண்டு.
Raj Sivanathan
No comments: